အဓိကအကြောင်းအရာသို့ သွားရန်
ဒေသတွင်း

မြန်မာပြည်တွင်း

မြန်မာစာဖြင့်သာ ရေးသားထားသော ဒေသတွင်း လမ်းညွှန်။

12 မိနစ်နောက်ဆုံး ပြင်ဆင်သည်: 2026-04

ဤစာမျက်နှာသည် မြန်မာပြည်တွင်း နေထိုင်သူများအတွက်သာ ရည်ရွယ်သည်။ ပြည်နယ်အလိုက် လမ်းညွှန်၊ ပွဲတော် ပြက္ခဒိန်နှင့် ဒေသတွင်း လက်ဝှေ့ ဓလေ့ထုံးစံများ အပြည့်အစုံ။

ပွဲတော် ပြက္ခဒိန် (တစ်နှစ်တာ)

မြန်မာပြည်၏ ဒေသအသီးသီးတွင် နှစ်စဉ် ကျင်းပသော ရိုးရာ လက်ဝှေ့ပွဲများကို အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရမည်။ ရက်စွဲများသည် မြန်မာ ပြက္ခဒိန်ပေါ် မူတည်၍ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

  • တန်ခူးလ — သင်္ကြန်ပွဲတော် (ဧပြီလ)။ ရန်ကုန်၊ မန္တလေး၊ တောင်ကြီးနှင့် မော်လမြိုင်တွင် ပွဲများ။
  • ကဆုန်လ — ဗုဒ္ဓပူဇာ ပွဲ (မေလ)။ ပုဂံနှင့် ပြင်ဦးလွင်တွင် ရိုးရာပွဲများ။
  • နယုန်လ — သီတင်းကျွတ် ပွဲတော် (စက်တင်ဘာ–အောက်တိုဘာ)။
  • တန်ဆောင်မုန်းလ — မီးထွန်း ပွဲတော် (နိုဝင်ဘာ)။
  • နတ်တော်လ — ကရင်နှစ်သစ်ကူး ပွဲတော် (ဒီဇင်ဘာ)။ ဘားအံ၊ မြဝတီနှင့် ကရင်ပြည်နယ် တွင် ရိုးရာ လက်ဝှေ့ပွဲများ အပြည့်အစုံ။
  • ပြာသိုလ — ကြည့်မြင်တိုင် ပွဲတော် (ဇန်နဝါရီ)။

ပြည်နယ်/တိုင်းဒေသကြီး အလိုက် ဂျင်မ်များ

ရန်ကုန်တိုင်း

တူ့တီး ကလပ် (သင်္ကြန်ရပ်ကွက်)၊ ရွှေတိဂုံ လက်ဝှေ့ ကလပ်၊ ရွှေပြည် လက်ဝှေ့ ကျောင်း၊ မင်္ဂလာတောင်ညွန့် လေ့ကျင့်ရေး ခန်းမ။ လေ့ကျင့်ရေး အခန်းခ တစ်လလျှင် ၁၅,၀၀၀–၅၀,၀၀၀ ကျပ်။

မန္တလေးတိုင်း

မန္တလေး လက်ဝှေ့ ကလပ်၊ ပြင်ဦးလွင် လေ့ကျင့်ရေး စခန်း၊ အမရပူရ ဂျင်မ်။ အထက်မြန်မာပြည်၏ ဆရာ-တပည့် ဓလေ့ ထိန်းသိမ်းထားသည့် နေရာများ။

ကရင်ပြည်နယ်

ဘားအံ လက်ဝှေ့ ကလပ်၊ မြဝတီ ကျောင်း၊ ကော့ကရိတ် ရိုးရာစခန်း။ ကရင်ရိုးရာ နည်းပညာ သင်ကြားသော နေရာများ။

ရှမ်းပြည်နယ်

တောင်ကြီး လက်ဝှေ့ ကလပ်၊ ကျိုင်းတုံ လေ့ကျင့်ရေး။ ရှမ်း ရိုးရာ တိုက်ခိုက်နည်းများကို အဓိက ထားသည်။

မွန်ပြည်နယ်

မော်လမြိုင် လက်ဝှေ့ ကလပ်၊ ထားဝယ်ရိုးရာ လေ့ကျင့်ရေး။


ရိုးရာ အပ်နှံမှု ဓလေ့

မြန်မာ့ လက်ဝှေ့၏ ဆရာ-တပည့် စနစ်သည် ထိုင်းနိုင်ငံ မွေးကြပ် ဓလေ့နှင့် မတူပါ။ ရိုးရာအရ ဆရာတစ်ဦးထံ အပ်နှံပါက မိဘများက ဆရာ့အိမ်သို့ ကြာကွေး၊ ဘီလစ်၊ အပ်ဆောင် တို့ဖြင့် စတင်၍ ကြီးမားသော ဂါရဝ ပြုသည်။ တပည့်သည် ဆရာ၏ အိမ်တွင် နေ၍ အိမ်မှုကိစ္စများ ကူညီရင်း လေ့ကျင့်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို တစ်ပြိုင်တည်း လိုက်ပါရသည်။ လစာ မရှိ — ဆရာသည် စားစရာ၊ အိပ်စရာ၊ လေ့ကျင့်ပေးခြင်းကို တာဝန်ယူပြီး၊ တပည့်သည် အလုပ်နှင့် ရိုသေမှုကို ပြန်ပေးသည်။

လက်ရှိခေတ်တွင် ဤစနစ်ကို တန်ဖိုးဆောင်သော ကျောင်းသု ၃၀% ခန့်သာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းနေကြသည်။ ကျန် ၇၀% မှာ ခေတ်မီ အခန်းခ ကောက်ခံသော ဂျင်မ် ပုံစံသို့ ပြောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွှေခါးပတ် ချန်ပီယံများ ၏ အများစုသည် ယခုတိုင် ရိုးရာ အပ်နှံမှု စနစ်မှ ထွက်လာခဲ့သူများ ဖြစ်ကြပါသည်။


ဒေသတွင်း လိုင်စင် နှင့် အာမခံ

မြန်မာ့ရိုးရာ လက်ဝှေ့ အဖွဲ့ချုပ် (MTLF) မှ အသိအမှတ်ပြုသော ပြိုင်ပွဲ ဝင်ရောက်ရန် လိုင်စင် လိုအပ်သည်။ လိုင်စင် လျှောက်ထားရာတွင် အောက်ပါအချက်များ ပြည့်စုံရန် လိုသည် —

  • အသက် ၁၈ နှစ် ပြည့်ပြီးသူ ဖြစ်ရမည် (အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး နှစ်မျိုးလုံး)
  • အထွေထွေ ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးချက် (ELIZA၊ HIV၊ EKG ပါဝင်သည်)
  • အလေးချိန် သတ်မှတ်ချက် အတည်ပြုချက်
  • ရပ်ကွက်လူကြီးမှ ထောက်ခံစာ
  • ဆရာ (ခေတ်မီ ဂျင်မ်ဆိုပါက) မှ ထောက်ခံစာ

အာမခံသည် ပြိုင်ပွဲလိုက် သီးခြား ကောက်ခံသည်။ ပြိုင်ပွဲ စီစဉ်သူက ၈၀%၊ တိုက်ခိုက်သူက ၂၀% ကျခံရသည်။ ပြည်တွင်းတွင် ရရှိနိုင်သော အာမခံ ကုမ္ပဏီများမှာ မြန်မာအာမခံ၊ IKBZ နှင့် Global World Insurance တို့ ဖြစ်သည်။


စပိုင်ဖေါ် ရှာခြင်း

ဒေသတွင်း စပိုင်ဖေါ် ရှာရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ အပါတ်စဉ် ဂျင်မ် သို့ မှန်မှန် သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ Facebook အုပ်စုများ (ရန်ကုန် လက်ဝှေ့ ကလပ်များ၊ မန္တလေး ဂျင်မ်များ) ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ပထမအကြိမ် စပိုင်ဖေါ်နှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် ဆရာ သို့မဟုတ် အကြီးတန်း တပည့်တစ်ဦး နှင့် အတူ ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အကြောင်းမရှိ လူစိမ်းနှင့် ရိုးရာ ကိုးအင်္ဂါ လေ့ကျင့်ခြင်းကို ဆရာများ ခွင့်မပြုပါ။

ဒေသတွင်း ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ

ရိုးရာ လေ့ကျင့်ရေး စခန်းများတွင် လက်ဝှေ့သည် မိသားစုမှ တစ်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်း ရရှိသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်အသုံးအဆောင်များကို အသုံးပြုသည်။ အများဆုံးမှာ — သနပ်ခါး (လက်ခြေ ရောင်ရမ်းခြင်း ကုသရန်)၊ ကြောင်လျှာ (အနာကို လျှော့ချရန်)၊ ရှားစောင်း (ကြွက်သားဆွဲ ဖြေရန်)၊ အင်ကြင်းအရွက် (ဒဏ်ရာ တင်ရန်) နှင့် ကြက်မောက် (အသက်ပြင်း ရင်တုန်ခြင်း အတွက်)။ ဤအပင် အသုံးအဆောင်များကို လက်ရှိ သိပ္ပံနည်းကျ အတည်ပြုခြင်း မရှိသေးပါ။ သို့သော် မြန်မာ့ လက်ဝှေ့ ဓလေ့၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အဖြစ် ဆက်လက် ရှိနေပါ သည်။

ဤအခန်းကို မျှဝေရန်
ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်